Kadına yönelik şiddet

08 Mart 2018

Bugün, 08 Mart ‘’Dünya Emekçi Kadınlar Günü’’. Bugün için yapılan yazılı ve sözlü açıklamalarda günün anlam ve önemine uymayan, bugünü sulandıran çiçekli böcekli bazı söz ve uygulamalar bulunuyor. Bu söz uygulamaları eleştirmek için değil de bilgi olarak, bilinçli hareket etmek adına bu yazımı sunuyorum.

08 Mart ‘’Dünya Emekçi Kadınlar Günü’’nde yapılan yanlışlıklar

Bunlardan birincisi bugünün bir ‘’kutlama’’ günü değil, kadın hakları için bir ‘’mücadele’’ günü olduğudur. Ancak bugün için mücadele yerine kutlamaların revaçta olduğu görülüyor. En küçük makamdan en büyüğüne kutlayan kutlayana. Çünkü kadına hakkını vermektense kutlamak çok daha kolay ve cazip oluyor oluyor!.

İkincisi; her ikisi de birbirine yakın dursa da ‘’Dünya Emekçi Kadınlar Günü’’ farklı ‘’feminist’’ hareketler farklık arz ediyor. Gerek medyada, sosyal medyada ve gerekse de alanlarda yer alan görüntüler ve fotoğraflarda feminist figürlerin kullanıldığı görülüyor. Bu da günün anlam ve önemini sulandırıyor... 

Ve üçüncüsü de ‘’Dünya Emekçi Kadınlar Günü’’nde Türkiye’de kadına yönelik şiddetin de gündeme getirilmiş olmasıdır. Normal de bu konunun günün anlam ve önemi ile ilgisi olamasa da bu konu Türkiye için doğru oluyor. Demek ki kadına yönelik şiddet Türkiye’nin gündeminde o kadar büyük yer alıyor ki neredeyse kadın haklarının önüne geçiyor.

Bir ve ikinci sıradaki konulara bir şey demeyeceğim. Bilgisizliktir, kolayına kaçmaktır, belki de sorumluluktan kurtulmak adına bilinçli yapılıyor. Ancak üçüncü konu basit bir konu olmuyor. Hal böyle olunca da bana, bu konuya odaklanarak Türkiye’de kadına yönelik şiddeti mercek altına almak kalıyor.

Türkiye’de kadına yönelik şiddet

Günümüzde kadına yönelik fiziksel ve psikolojik şiddetin ülkemizde ne kadar yaygın olduğu konusunda sağlıklı rakamlar ne yazık ki elimizde mevcut bulunmuyor. Bunun nedeni; psikolojik şiddet çoğunlukla kayıtlara girmezken fiziksel şiddette ise intihar süsü verilerek üstünün kapatılması ve her iki şiddet mağduru kadınların sessiz kalıp kendini kaderine mahkûm etmeleri olarak değerlendiriliyor.

İçişleri Bakanlığı verilerine göre; 2014-2017 yılları arasında cinsel şiddet mağduru olduğu gerekçesiyle güvenlik birimlerine getirilen kız çocuğu sayısında yüzde 67 artış yaşanıyor. 2014’te cinsel şiddet nedeniyle mağdur sıfatıyla güvenlik birimlerine getirilen kız çocuğu sayısı, 2017 yılında yüzde 96 artıyor, kadın cinayetleri son yedi yılda yüzde 1400, kadına şiddet davaları yüzde 366, cinsel taciz ise yüzde 449 artıyor.

Daha bu rakamlara intihar süsü verilmiş cinayetler, örtbas edilmiş tecavüzler, gizli kalmış tacizler, dile getirilmemiş şiddet dâhil edilmiyor.  

Ancak bu sayı geçmiş yıllardan bugüne geometrik diziyle artarak geliyor. TBMM İnsan Hakları Komisyonu tarafından yayınlanan ‘’Kadına ve Aile Bireylerine Yönelik Şiddet İnceleme Raporu’’nda anlattığım gibi Türkiye’de kadın cinayetlerinin son 10 yılda %1400 arttığı ileri sürülüyor.

Ülkemizde kadın cinayetlerindeki bu artış gibi kadına yönelik olarak yapılan şiddet, taciz, tecavüz ve mobbing gibi farklı alanlarda da benzer oranlarda kadına şiddet artarak devam ediyor.

TÜRKİYE’DE KADINA YÖNELİK ARTAN ŞİDDETİN KAYNAĞI

Ülkemizdeki kadına yönelik artan bu şiddetin psikolojik, sosyolojik, kültürel, geleneksel ve ekonomik nedenleri başta olmak üzere çeşitli sebepleri bulunuyor. Ancak kadına yönelik bu artışın dört nedeni bulunuyor ki üzerinde önemle durulması gerekiyor diye değerlendiriyorum.  

Bunlardan birincisi; toplumda kullanılan ve medyada sergilenen erkek egemen dilinin hâkim olduğu kültürün yol açtığı kadınlara yönelik nefret söylemi oluyor.

Toplumda kullanılan ve medyada sergilenen erkek egemen dilinin hâkim olduğu kültürün yol açtığı kadınlara yönelik nefret söylemleri ve kadın düşmanlığına, kadına ve kadın bedenine hakarete dönüşen sözcükler, erkeklerin zihninde her zaman için patlamaya hazır bombalar gibi yer alıyor.

Türk medyası, kadını “namus” ve “ahlak” gibi son derece kişisel ve muğlak terimler çerçevesinde; “ev kadını”, “vefakâr anne”, “özverili eş”, “cinsel obje”, “seksi güzel”, “güçsüz / itaatkâr”, “kötü kalpli”, “hırslı”, “cüretkâr” gibi sıfat ve rollerin altında ele alarak onu cinsellik, iktidar, aşk, aldatma/aldatılma, intikam, kıskançlık gibi konuların merkezine yerleştiriyor. Türk medyası ayrıca “annelik” ve “ev kadınlığı” gibi rolleri, bir kadının birincil vasıfları ve görevleri olduğu şeklinde sunuyor.

Kadınlar hakkında dilde yer alan ve günlük hayatta kullanılan bu tür sözcüklerin toplumda nasıl bir tahribat yarattığını Kıpti kökenli Mısırlı yazar ve dilbilimci Selâme Mûsâ’nı yazdıklarıyla bazı örnekler veriyor. Prof. Dr. Bedrettin Aytaç ‘’Selâme Mûsâ ve Arap Dili Üzerine Görüşleri’’ (Şarkiyat Araştırmaları Dergisi, II, Ankara 2001, s. 120-128) adlı çalışmasında, Mûsâ‘nın ‘‘El-Belâga’l-Asriyye ve’l-Luga’l-Arabiyye‘‘ adlı kitabında yer alan şu görüşünden bahsediyor:

Selâme Mûsâ’ya göre, dildeki “fosilleşmiş” kelimelerin varlığı toplumda çeşitli zararlara neden oluyor. Mûsâ, bu görüşlerini şöyle dile getiriyor: “Dildeki fosiller içinde Yukarı Mısır’ın bazı ilçelerinde kullanılan ‘kan’, ’öç’, ‘ırz’ kelimeleri vardır. Bu kelimeler, her yıl yaklaşık üç yüz kadın ve adamın öldürülmesine neden olmaktadır.” Ülkemizdeki onca kadın cinayeti ve kadına yönelik şiddetin sebebi üzerinde dil konusu, hiç mi hiç düşünülmüyor.

Bunlardan ikincisi; kadına ve çocuklara yönelik şiddetin cezasız kalması veya verilen cezaların caydırıcı olmadığı.

Tecavüzde hâkim karşısında kravat takmak iyi hal indirimi olarak değerlendiriliyor. Değişik kurslarda, yurtlarda ve vakıflarda çocuklara yapılan toplu tecavüz vakalarının üstü örtülüyor. Bir bakan, hem de kadın bir bakan, bir vakıftaki 45 öğrenciye tecavüz edilmesi ile ilgili olarak "Bir kere yaşanmış bir olay" diyerek suçu ve suçluyu koruyor.

Bunlardan üçüncüsü; ülkenin siyasi atmosferine hâkim olan şiddet kültürü oluyor.

İktidarı ile muhalefeti ile siyaset meydanlarında, meclis kürsülerinde, TV’lerde, haber kanallarında ve açık oturumlarda sarf edilen kötü ve sert tondaki ağıza alınamayacak sözler, çirkin ifadeler, hakaretler, aşağılamalar ve buralarda sergilenen çatık kaşlar, parmak göstermeler, şiddet ve celâl tüm ülke sathına dalga dalga ve katlanarak yayılarak caddelere, sokaklara, evlere, odalara ve kuytu yerlere ulaşmakta ve buralarda kim kimi zayıf bulmuşsa onun ve özellikle toplumdaki en savunmasız olan kadınların bedenlerinde somutlaşıyor.

Bunlardan dördüncüsü; siyasetçilerin kullandığı kadın düşmanı, cinsiyetçi, ayrımcı eril dil oluyor.

Eril dil ve kadın düşmanı açıklamalar her partinin siyasetçilerince yapılıyor. Ancak bu konuda, iktidar partisi mensupları birinciliği kimseye kaptırmıyor. İktidar partisine mensup siyasetçilerin son senelerde kullandığı kadına yönelik cinsiyetçi ve ayrımcı eril dilin haddi hududu bulunmuyor. Bu konuda o kadar çok örnek bulunuyor ki konu bütünlüğü bozulmasın diye bu örnekleri yazımın sonunda veriyorum. Ancak bu söylemler bana Frida Kahlo’nun bir sözünü hatırlatıyor, kadının ahlak ve namusu hakkında konuşan herkesi anlatan: “Ahlak ve namus denince sadece kadından konuşmaya başlayan herkes, ahlaksız ve namussuzdur.” 

Siyasetçinin bu eril dilinin sonuçları

Fransız bir gazeteci ve Fransız Le Monde gazetesinin yönetmeni olan yazar Claude Julien, ‘’Des sociétés malades de leur culture’’ (Kendi Kültürleriyle Hasta Olan Toplumlar) (Le Monde Diplomatique, 1 Novembre 1987) adlı bir küçük kitapçık yayınlıyor. Yazar, bu kitaptaki makalesinde her şeyden önce düşünceleri ve kültürleri hasta olan toplumların ciddi başarısızlıklarına odaklanıyor. Yazar bu çerçevede kitabında Fransa’da Petain Dönemi’ni inceliyor ve şu sonuca varıyor: ‘’Fransa’da Petain Dönemi’nde egemen olan ruh hali bütün toplumsal sınıfları etkiliyor.’’    

İşte özellikle ülkeye hâkim olan siyasi düşüncenin ve siyasetçilerin de bu eril düşünce, söylem ve davranışları Claude Julien'in söylediği gibi dalga dalga artan bir şekilde bütün bir ülkeyi etkiliyor.

Boğaz kırk boğumdur deniyor. Bu konuşmak için, boğazdan bir ses çıkarmak için kırk kere düşünmek anlamına geliyor. Söz konusu eğer siyaset ise kırk değil seksen kez düşünülmesi gerekiyor, hele hele konuşanlar iktidara mensup kişiler ise seksen değil yüz seksen kez düşünülmesi, öyle konuşulması gerekiyor. Ancak kifayetsiz siyasetçiler, mahalle kahvesinde söylenmeyecek sözleri kamera önlerinde konuşuyor. Devlet yönetimini ciddiyet gerektirdiği bilinmiyor.

Şiddete kaynaklık teşkil eden siyasetteki dil sorunu

Siyasetin temelinde ‘’dil’’ kavramı yatıyor. Bu nedenle de ‘’siyaset dili’’ büyük önem taşıyor. İster iktidarda, ister muhalefette olsun siyasetçinin dili, oraya buraya çekilmeyecek, kutuplaşmaya zemin hazırlamayacak ölçüde düzgün, açık, net ve anlaşılır biçimde “sağlıklı” olması gerekiyor.

Siyasette yanlış anlamalara, alınganlıklara zemin hazırlayan, kutuplaştıran, öfke ve şiddet içeren sözler ve davranışların; yerini, akılcı ve gerçekçi çizgide söylemlere, tutum ve davranışlara bırakması gerekiyor.

Siyasetçi, ‘’insanı merkeze alarak’’ halka anlayış, saygı ve sevgi ile yaklaşmalı, içten ve olumlu sözlerini beden dili ile bütünleştirmesi gerekiyor. Siyasetçinin, ağzından çıkacak her sözü yerinde ve zamanında kullanması, böylece halk ile sıcak ilişki kurma becerisini gösterebilmesi gerekiyor. Unutulmamalıdır ki “siyaset”; aklını kullanarak, dil ve beden dili aracılığı ile problemleri zor kullanmadan tatlılıkla çözme sanatı oluyor.

Politikada tartışma mutlaka olacaktır ama siyasi terbiye ve nezaket sınırlarını aşan, “olumsuz sözler ve davranışlar’’ halk sağlığını fazlasıyla tehdit ediyor.

Siyasetçinin, toplumda ‘’rol-model’’, yani örnek olma görevini üstlenmesi gerekiyor. Bu bakımdan, zaman zaman onun dilinde ifadesini bulan öfke yüklü söylemler ve buna bağlı olarak sergilenen nefret söylemleri, itici, kışkırtıcı jestler, mimikler ve davranışlar anlattığım gibi hiç de olumlu sonuçlar doğurmuyor.

Bu bağlamda, hiçbir siyasetçinin olumsuz sözleri, tutum ve davranışları kendisiyle sınırlı kalmamakta, hatta dalga dalga ülke sathına yayılarak bir domino etkisi yaratıp, toplumsal ve sosyal huzuru ve barışı bütünüyle tehlikeye düşürüyor.  

Bu nedenle her siyasetçinin, önce iyice düşünmesi, sonra dikkatli bir şekilde konuşması ve nihayet özenli, olgun, örnek oluşturacak olumlu tavırlar sergilemesi gerekiyor.

Kadını ihmal

Günümüz dünyasında kadına yönelik şiddetin bir başka boyutu daha bulunuyor. Kadına yönelik şiddette göz ardı edilen ve görmezden gelinen hassas bir konu bulunuyor: İhmal! Psikologlar ''ihmal''in, ''şiddet''ten daha tahripkâr olduğu konusunda fikir birliği içinde bulunuyor.

Toplumda şöyle bir varsayım bulunuyor: Eğitimsiz, cahil ve kültürsüz erkekler kadına ''şiddet'' uyguluyor. Ancak şöyle de bir tespit de bulunuyor: Eğitimli, bilgili ve kültürlü erkekler de kadına ''ihmal'' uyguluyor.

''İhmal'', kadına yönelik şiddetin en tahripkâr hali oluyor. Görmezden gelmek, beğenmemek, bir teşekkürü, bir güler yüzü, bir demet çiçeği çok görmek, nezaketi, iltifatı ve sevgi sözcüklerini esirgemek, kıskanmak, yardımdan uzak durmak vb. konular ihmalin en büyük göstergeleri oluyor.

Kadına yönelik şiddete karşı mücadelede en başta eğitilmesi gerekenler eğitimli, bilgili ve kültürlü erkekler oluyor. Çünkü kadına yönelik şiddette en tehlikeli erkek tipi kadının bedenini değil ruhunu örseleyen erkekler oluyor.

Sonuç

Kadına yönelik şiddeti önlemek için eyleme geçmeyen söylemler, kadına yönelik şiddetin gün be gün arttığı ülkemizde pek bir anlam ifade etmiyor.

Öncelikle iktidarıyla, muhalefetiyle siyasetçinin, çatışma ve şiddet kültürünü terk etmesi gerekiyor. Siyasetçinin dilini; uzlaşıcı, kapsayıcı, kucaklayıcı olacak şekilde düzgün, açık, net ve anlaşılır biçimde “sağlıklı” olması gerekiyor.

İktidarıyla, muhalefetiyle siyasetçinin; öncelikle kadın konusundaki ilkel düşüncesini, eril dilini ve maço davranışlarını düzeltmesi gerekiyor. Kadın - erkek eşitliği konusunda siyasetçinin topluma örnek olması gerekiyor.

Sözlüklerde yer alan, erkek egemen dilinin hâkim olduğu kültürün yol açtığı kadınlara yönelik fosilleşmiş, kadın düşmanlığına, kadına ve kadın bedenine hakarete dönüşen nefret sözcüklerinin tamamının ayıklanması ve bir daha kullanılmaması gerekiyor.

Kadına yönelik şiddette verilen cezaların da caydırıcı olması gerekiyor.

Acil yapılması gereken yasal düzenlemeleri de hemen yazımın sonunda veriyorum. Bu yasaların derhal uygulanması gerekiyor. Bu konuda mazeret üretilmemesi, derhal eyleme geçilmesi gerekiyor. Bu konuda eyleme geçmeyen sözlerin konuya hiçbir katkısı olmuyor.

Bu uzun yazıdan çıkan sonuç şu oluyor: Anlattığım gibi kadına yönelik şiddetin çok sebebi bulunuyor. Ancak kadına yönelik şiddetin birincil sebebi kültürel değil politik oluyor. Vebali de söz, söylem ve eylemleriyle, yaptıkları ve yapmadıklarıyla politikacılara ait bulunuyor.

Arz ederim…

Osman AYDOĞAN 

Acil uygulanması gereken yasalar

* Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nun 19 Aralık 1979 tarih ve 34/180 sayılı kararıyla kabul edilen ve Türkiye tarafından 1985 yılında çekinceleriyle kabul ettiği, ancak 2008 tarihinde 29. maddenin 1. fıkrasına ilişkin çekince hariç diğer çekincelerini kaldırdığı “Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Uluslararası Sözleşmesi’’;

* Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO)’nun ‘’Kadınların ve erkeklerin insana yakışır işlerde çalışıp insana yakışır kazanç sağlayabilmeleri için gerekli fırsatların artırılması’’ strateji hedefleri;

* Birleşmiş Milletler Dünya Kadın Konferanslarında yer alan Kadının Korunmasına İlişkin Uluslararası Sözleşmeler;

* 2011 yılının Mayıs ayında İstanbul’da gerçekleşen, Avrupa Konseyi Bakanlar Kurulu toplantısında imzaya açılan, Türkiye’nin de imzaladığı ve 1 Ağustos 2014 itibarıyla Türkiye’de resmen yürürlüğe giren kadına yönelik şiddet ve ev içi şiddetin önlenmesini konu alan ve hukuki bağlayıcılığı bulunan ilk uluslararası belge niteliğinde olan ‘’İstanbul Sözleşmesi’’,

* 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu;

* 6284 Sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun;

* T.C Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü tarafından hazırlanan ‘’Kadının Güçlenmesi Strateji Belgesi ve Eylem Planı (2018 - 2023)’’

İktidar siyasetçilerin kullandığı kadın düşmanı, cinsiyetçi, ayrımcı eril dil örnekleri:

TBMM Başkanı Arınç, eşinin adının 23 Nisan davetiyesinde neden olmadığını soran gazeteciye: “Bu nedir? Şeyini şey ettiğimin şeyidir” (Nisan 2004)

Milli Savunma Bakanı Vecdi Gönül, partisinin Kocaeli İl Kadın Kolları Teşkilatı’nca düzenlenen Dünya Kadınlar Günü Dayanışma Çayı’nda: "Türk hanımları evinin süsüdür, erkeğinin şerefidir, Batı kadınları ise maalesef ezilmektedir.’’ (Mart 2005)

AKP Çankırı Milletvekili Hikmet Özdemir, içinde ''Cehennemlik olanlar da bana gösterildi, çoğunun kadın olduğunu gördüm'' yazılı kitapçık dağıttı. (Temmuz 2006)

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, partisinin Ankara İl Kongresinde Münevver Karabulut cinayeti ile ilgili olarak: "yalnız bırakılan ya davulcuya, ya zurnacıya" dedi. (Temmuz 2009)

Dönemin Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç, kapatılan DTP’li Mardin Milletvekili Emine Ayna’yı kastederek, “Çok garip bir yaratık. Allah akıl fikir versin” (22 Aralık 2009)

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Büyük Anadolu Otelinde düzenlenen Türk Metal Sendikası 16. Kadın Kurultayında:  ‘’Kadınlara yönelik şiddet olayları, muhalefetin ve medyanın istismarıyla artıyormuş gibi bir havada takdim edilmektedir.’’ (Mart 2011)

Ordu'nun Ünye ilçesinde, AKP Ünye İlçe Tanıtım ve Medya Başkanı Süleyman Demirci, başı açık kadınlar için: "Örtüsüz kadın perdesiz eve benzer. Perdesiz ev ya satılıktır ya da kiralıktır." (Mart 2011)

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün danışmanı Yusuf Müftüoğlu: "Ne yalan söyleyeyim, yılbaşının hemen ertesi günlerinde gazetelerde kutlamalar sırasındaki taciz haberlerini okumak hoşuma gidiyor." (Mayıs 2011)

Maliye Bakanı Mehmet Şimşek: ‘’Kadınlar iş aradığı için işsizlik yüksek" (Kasım 2011)

Dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan bir Konya mitinginde, Hopa'daki olayları protesto etmek için tank üzerine çıkan ve polis müdahalesi sonucu kalçası kırılan Halkevleri Merkez Yürütme Kurulu üyesi Dilşat Aktaş hakkında “O kadın, kız mıdır kadın mıdır?" (11 Haziran 2011)

Sağlık Bakanı Recep Akdağ: “Tecavüze uğrayan doğursun, gerekirse devlet bakar.” (Mayıs 2012)

Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç, CHP milletvekili Aylin Nazlı Aka'nın kürtaj tartışmasında dile getirdiği "Başbakan vajina bekçiliğini bıraksın" sözlerine karşılık, "evli bir 'bayan'ın cinsel organı hakkında açıkça konuşmasının yüzümü kızarttı"  (12 Aralık 2012)

Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek, kürtajın yasaklanmasıyla ilgili tartışmalar sırasında tecavüz sonucu gebeliklerde kürtaj konusu tartışılırken; "Anası olacak kişinin hatasından dolayı çocuk niye suçu çekiyor. Anası kendisini öldürsün"  (Haziran 2012)

Dönemin başbakanı Erdoğan, Gezi protestoları sırasında verdiği bir röportajda Dolmabahçe’deki ofisinden kadınların kıyafetleri hakkında: “Değerlerine önem veren anne, baba kızının birilerinin kucağına oturmasını ister mi? Dolmabahçe’de ofisimin önünden Kadıköy’den gelenlerin filan orada durumunu görüyorum. Bütün bunları gördüğüm zaman, bunlar benim aslında kendi değerlerimle uyuşan şeyler değil. Buna rağmen benim toplumumun insanıdır diyorum, giyimine kuşamına şusuna busuna karışamam diyorum…” (Haziran 2012)

AKP Tokat milletvekili Zeyid Aslan, kadın gazetecilere "Ben sizin bacak aranızı çekip gazeteye bastırsam, bunların gerçeği bu diye ahlaksız olurum değil mi?" (Temmuz 2013)

Bir TV programa katılan Bakan Hüseyin Çelik, “Dün bir kanaldaki, yarışma programında sunucu öyle bir kıyafet gitmiş ki olmaz bu yani. Kimseye karıştığımız yok ama çok aşırı. Dünyada da kabul edilemez.” (Eylül 2013)  Çelik’in açıklamasından sonra sunucu Gözde Kansu işten çıkarılıyor!…

AKP Milletvekili, İnsan Hakları Komisyonu Başkanı Ayhan Sefer Üstün:  “Tecavüzcü, kürtaj yaptıran tecavüz kurbanından daha masumdur.” (Aralık 2013)

Kadın ve Demokrasi Derneği'nin (KADEM) düzenlediği I. Uluslararası Kadın ve Adalet Zirvesi'nde konuşan CB Erdoğan: "Kadın erkek eşit değil fıtrata terstir. Tabiatları, bünyeleri farklıdır" (24 Kasım 2014)

AKP Bursa teşkilatının düzenlediği bayramlaşma töreninde konuşan Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç;  "Kadın iffetli olacak. Mahrem-namahrem bilecek. Herkesin içerisinde kahkaha atmayacak. Nerede öyle yüzüne baktığımız zaman yüzü hafifçe kızarabilecek, boynunu öne eğebilecek kızlarımız." (Temmuz 2014)

Bülent Arınç ‘’kahkaha’’ açıklamasının ardından gelen eleştirilere cevap olarak: “O konuşmamdan bir kısım alınmış. Sadece kadınlar kahkaha atmasın dediysem akıl dışı bir iş yapmışımdır. Ama orada ahlak kurallarıyla ilgili bir konuşma yaptım. Kocasını bırakıp tatile çıkanlar, direği gördüğünde dayanamayıp direğe çıkanlar... Böyle bir hayatın içinde siz olabilirsiniz, size kızmanın ötesinde acıyabilirim.” (Temmuz 2014)

Daha sonra AKP İnsan Haklarından Sorumlu Genel Başkan olan Vali Hüseyin Aksoy: ‘’Eskiden ‘Kocandır, sever de döver de’ derdik, artık demiyoruz.’’ (Ocak 2015)

Sağlık Bakanı Mehmet Müezzinoğlu üç çocukları olduğunu söyleyen bir bebeğin babasına "O zaman sen söz dinleyenlerdensin. Anneler, annelik kariyerinin dışında bir başka kariyeri merkeze almamaları gerekir. Merkeze iyi nesiller yetiştirmeye almalılar". (02 Ocak 2015)

Hükümet sözcüsü Bülent Arınç, Meclis’te düzenlenen bir toplantıda HDP vekili Nursel Aydoğan’a hitaben: “Bir kadın olarak sus” (29 Temmuz 2015)

Başbakan Ahmet Davutoğlu’nun eşi Doktor Sare Davutoğlu, kadına şiddetle ilgili olarak “Ben kadına şiddet dememizin de bu konuyu büyüttüğü kanaatindeyim. Şiddeti bir bütün olarak ele almamız lazım” (Temmuz 2015)

AKP İnsan Haklarından Sorumlu Genel Başkan Yardımcısı olan Ayhan Sefer Üstün: ‘’Tecavüze uğrayan doğurmalı’’ (Eylül 2015)

AKP’nin Urfa mitinginde konuşan Başbakan Ahmet Davutoğlu, “Şimdi işiniz, maaşınız var, aşınız var. Ne kaldı? Eş kaldı eş. Biz bu toprakların insanlarının bereketlenmesini istiyoruz, çoğalmasını ama aynı zamanda iş güç sahibi olmasını da istiyoruz. Eş lazım dediğinizde önce annenize, babanıza gideceksiniz inşallah onlar size hayırlı bir eş bulacak. Bulamazsa bize başvuracaksınız.” (23 Ekim 2015)

Trabzon'un Of İlçesi'nde AKP'li Belediye Başkan Vekili Halil Alireisoğlu, afet ve acil durumlarla ilgili eğitim veren müftülük çalışanı Ayşe Yılmaz’a bağırarak: ““Sen kimsin de bize vaaz veriyorsun? Bu kadın nereden çıktı? Bu ne iş? Erkekler kadınlardan vaiz mi alırmış? Bizim kadınlardan alacağımız eğitime ihtiyacımız yok.” Aliresioğlu tepkiler üzerine: “Temelde bayan olduğu için tepki gösterdim. Bayanların konuşacağı yer vardır, erkeklerin konuşacağı yer vardır.” (3 Nisan 2016)

Meclis’te boşanmaları araştırmak için kurulan komisyonun toplantısında AKP Isparta vekili Sait Yüce, sunum yapmak için davet edilen ‘’Eşitlik İzleme Kadın Grubu’’ (EŞİTİZ)’ndan avukat Hülya Gülbahar’a “Ben sana haddini bildirmeye çalışıyorum.” (19 Şubat 2016, Cuma)

AKP'li    Gaziantep    Şahinbey    Belediyesi,    "Aile    Saadeti"    isimli    bir    kitap    dağıtıyor. Bu kitapta, ‘’Kadınların nasıl dövülmesi gerektiği’’ anlatılıyor. (Şubat 2017 )

Neyse, burada keseyim ki bu sözlerin haddi, hududu, hesabı ve sonu yok… Ancak bütün bu söylemler bana Frida Kahlo’nun bir sözünü hatırlatıyor kadının ahlak ve namusu hakkında konuşan herkesi anlatan: “Ahlak ve namus denince sadece kadından konuşmaya başlayan herkes, ahlaksız ve namussuzdur.”