• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
Aşka Dair
Kitaplar
Hikayeler
Kendime Düşünceler
Fotoğraflar
İletişim
Site Haritası
Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi6
Bugün Toplam421
Toplam Ziyaret629989

Şair Vedat Türkali

Şair Vedat Türkali

Yakınlarda yitirdiğimiz (29 Ağustos 2016) yazar Vedat Türkali kendisi için “Akıllı iki iş yaptım yaşamımda: Birincisi; sigaraya alışmadım. İkincisi ise şair olmadığımı erken sezinledim!’’ der. Ancak yine de onun kimsenin bilmediği şiirleri ve çevirileri var. Bunlardan iki örneği aşağıda sunuyorum.

Vedat Türkali lise son sınıfta erkek lisesi olan okulu karma hale getirilince Erenköy Kız Lisesinde okuyan Merih isimli bir kız öğrenci (sonradan eşi) Vedat Türkali’nin sınıfına gelir. Vedat Türkali Merih’i görür görmez ona âşık olur. Sonra şu dörtlüğü yazar:   

“Göklerden kayarak bir yıldız indi
Güneş bile sönük kalır yanında
Hırsız fenerleri gibi gezindi
Kimsesiz kalbimin duvarlarında”

Goethe’nin ‘’Gefunden’’ (Bulunmuş) isimli bir şiiri var. Goethe’nin serüven dolu bir yaşamdan sonra evlendiği çok sıradan gibi görünen karısı için yazdığı sade bir şiirdir ‘’Gefunden’’. Vedat Türkali’nin lise yıllarında yaptığı çevirisi ile:

“Gölgelerde elime bir küçük çiçek geldi
Yıldızlar gibi parlak bir göz gibi güzeldi
Koparmak isteyince ben dedi solacağım
Şimdi solmak için mi kırılmış olacağım”

Yukarıda verilen şiir Goethe’nin beş kıtalık şiirinin ikinci ve üçüncü kıtasıdır. Şiirin Almanca aslının tamamını aşağıda veriyorum... Ancak önce bu iki şiirde şu iki dize üzerinde düşünelim derim bu sıcak, güneşli ve sarı sonbahar pazarında:

''Hırsız fenerleri gibi gezindi
Kimsesiz kalbimin duvarlarında”

''Koparmak isteyince ben dedi solacağım
Şimdi solmak için mi kırılmış olacağım”

Hep kendi kendimize sormadık mı biz: Şimdi solmak için mi kırılmış olacağım?

Gefunden

Ich ging im Walde
So vor mich hin,
Und nichts zu suchen,
Das war mein Sinn.

Im Schatten sah ich
Ein Blümlein stehn,
Wie Sterne blinkend,
Wie Äuglein schön.

Ich wollt es brechen,
Da sagt' es fein:
Soll ich zum Welken
Gebrochen sein?

Mit allen Wurzeln
Hob ich es aus,
Und trugs zum Garten
Am hübschen Haus.

Ich pflanzt es wieder
Am kühlen Ort;
Nun zweigt und blüht es
Mir immer fort.

Osman AYDOĞAN

 


Yorumlar - Yorum Yaz